Kury się rumienią. W ten sposób komunikują radość i lęk
Francuscy badacze przez cztery tygodni obserwowali dwie grupy kur (liczące w sumie 18 osobników) w ich naturalnym środowisku (ferma z wolnym wybiegiem na zalesione oraz trawiaste tereny). W tym czasie dokładnie rejestrowali ich zachowania w różnych sytuacjach – od relaksującego odpoczynku po stresujące momenty. Analizowano przede wszystkim zmiany w kolorze nieupierzonych części głowy (grzebień, dzwonki, czyli mięsiste wyrostki znajdujące się pod gardłem kury, policzki i zausznice, czyli płatki skóry za uszami) oraz pozycję piór na czubku głowy.
Okazało się, że kury potrafią się rumienić. W sytuacjach związanych z wysokim pobudzeniem emocjonalnym, zarówno pozytywnym, jak i negatywnym, skóra na ich twarzach robiła się mocniej czerwona. Najbardziej intensywną barwę obserwowano podczas przeżywania strachu (np. gdy ptaki były chwytane przez człowieka lub reagowały na nagły hałas). Nieco mniejsze, ale wciąż wyraźne zaczerwienienie, pojawiało się w przyjemnych, ekscytujących momentach – np. gdy kury otrzymywały smakołyki w postaci larw mącznika.
Co ciekawe, zmiany w kolorze skóry były najbardziej widoczne na policzkach i zausznicach. Te obszary okazały się najlepszymi wskaźnikami zarówno poziomu pobudzenia, jak i tego, czy emocje ptaka są pozytywne albo negatywne. Grzebień i dzwonki zmieniały kolor głównie w zależności od poziomu pobudzenia, ale nie tak wyraźnie wskazywały na charakter emocji.
Oprócz rumienienia się kury komunikują swoje stany emocjonalne za pomocą ułożenia piór na głowie. Gdy ptaki były zrelaksowane – na przykład podczas odpoczynku, pielęgnacji czy kąpieli piaskowych – czubek głowy miały najczęściej nastroszony. Natomiast podczas jedzenia pióra pozostawały wygładzone. Z kolei w sytuacjach stresowych zaobserwowano zróżnicowane ułożenie piór. Przykładowo, kury reagujące na alarm dźwiękowy wydawany przez ptaki znajdujące się w pobliżu nie stroszyły piór, ale robiły to, słysząc odgłosy drapieżników.
Sięgnij do źródeł
Wyniki uzyskane przez francuskich naukowców i opisane na łamach „PLOS ONE” są bardzo istotne dla zrozumienia życia emocjonalnego ptaków, gdyż badania nad ich ekspresją mimiczną były do tej pory dość zaniedbywane. Mogą też znacząco pomóc w ocenie dobrostanu zwierząt gospodarskich. Dotychczas bowiem brakowało dobrych wskaźników emocji u ptaków.
Co więcej, uzyskane wyniki te podważają powszechne przekonanie o ograniczonych zdolnościach poznawczych i emocjonalnych tej grupy zwierząt. Kury, często niedoceniane i traktowane instrumentalnie, okazują się tymczasem zdolne do przeżywania i wyrażania szerokiej gamy emocji. A do ich komunikowania wykorzystują mimikę, podobnie jak ssaki, w tym ludzie.
Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.